Wandeling in Sint Joris Winge

olv  Andre Vanden Panhuyzen (Verslag Monique Leempoels)

Uitgesteld is niet verloren, zo blijkt maar weer eens als we op 9 december hoopvol onze stapschoenen aantrekken om de lang beloofde wandeling in Tielt-Winge eindelijk aan onze gegeerde wandelprestaties toe te voegen.

Alhoewel nog vrij vroeg in de morgen en grijs, kil, koud en miezerig weer werd voorspeld, hebben de 44 ingeschrevenen er duidelijk moed en zin in. De mondkapjes strikt voorgebonden, stevig ingeduffeld, vervelend aangedampte brilglazen, dit alles resulteert af en toe in een verwarrend raadsel wie er achter de verplichte maskers schuilgaat. Ik zal er nooit aan wennen…

Het startpunt is alvast luxueus te noemen. Wij vertrekken vanop de ruime, aantrekkelijke parking van De Winge Golf & Country Club. Zoals beloofd zal André Vanden Panhuyzen onze trouwe leider zijn die ons veilig en wel door het groene Winge zal gidsen.

Het minder groene shoppingcenter en de keidrukke expresweg Tienen-Aarschot laten we letterlijk en figuurlijk achter ons liggen, we duiken de frisse natuur in. Het gehucht “Gemp” ligt er vredig bij, we wandelen langs de fotogenieke Gempemolen , het pittoreske restaurant van Hans Meeus. Langs de kronkelende Molenbeek bereiken we ons sportieve doel nl.de Bensberg. Zowaar, een pittig, verraderlijk kuitenbijtertje. De gestaag klimmende weg is volledig bezaaid met triestige, rottende en knisperende bladeren. Het verbaast mij steeds dat de natuur niet alleen in alle glorie verrijst in het voorjaar, maar tevens heel netjes alle onfrisse restanten van de winter opruimt. Heel even op adem komen op de top, en dan is het genieten geblazen van de magische, winterse schoonheid van het Troostembergbos.

Gedisciplineerd steken we daarna kordaat de expresweg over richting de Roeselberg. Hier ontdekken we dan de lieftallige kapel van ‘Onze Lieve Vrouw Ter Stokskes’. We stappen nu gezwind richting Motbroek, blijkbaar, ooit beroemd en gezegend met een legendarisch hellend voetbalveld. Voetballen zal niet voor vandaag zijn, maar wandelen daarentegen en vriendelijk verrast worden door unieke vergezichten staat nu uitdrukkelijk op ons programma. We krijgen ook een verrassende kijk op het golfterrein zelf. We zien in de verte een aantal golfkarretjes rijden, en sportievelingen met hun goed met clubs geladen golftassen ronddraven.

Langs de Leuvensesteenweg bereiken we dan het prachtige clubhuis. Even onze modderige stappers verruilen voor deftige, aangepaste  schoenen en dan worden we vriendelijk verwelkomd in het stijlvolle restaurant.

Een prachtig zicht op de mooie , groen gestructureerde omgeving, de spiegelende vijver met speelse eenden, het luxueuze karakter van de binnenruimtes, het was echt geen opdracht om ons hier eens lekker te laten verwennen, hetzij met een verfrissend drankje ,of zelfs met een heuse, verzorgde maaltijd. We wandelen ontzettend graag, maar lekker eten dat is en blijft onze nummer één.

Bedankt André, voor deze heerlijke winterwandeling, we zijn meer dan verkwikkend huiswaarts gereden.

En nu kijken we hoopvol uit naar een splinternieuw 2022 . Graag   had ik nog met jullie deze mooie woorden van Amanda Gorman gedeeld:

“De nieuwe dageraad ontluikt als we haar bevrijden

Want er is altijd licht

Als we maar dapper genoeg zijn om het te zien

Als we maar dapper genoeg zijn om het te zijn”

 

Een goede gezondheid, veel wandelplezier en warme vriendschap!!!

 

Monique

Foto: Ernest Vanderheyden. Meer mooie foto’s van Nest in het fotoalbum elders op onze website.

 

 

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Captcha loading...