Verslag Algemene Vergadering

14 januari 2020. Januari is nog erg pril en aandoenlijk ongerept, leeg en licht. De kerstdrukte is zachtjes weggeëbd en heeft zijn dominant aanwezige plaats afgestaan aan louterende rust. Alleen de feestelijke voordeurkrans blijft koppig groen kerst uitstralen terwijl de overige glamoureuze accessoires letterlijk en figuurlijk een klein jaartje op de achtergrond verdwijnen.

Bij SKL blijven we echter ons nog volgaarne onderdompelen in een feestbadje. Want is de jaarlijkse Algemene vergadering in Bierbeek niet ‘the place to be’ of nog beter ‘the place to be seen’?

Gevleid overdonderd door het gigantische succes van 225 inschrijvingen staan we op het vroege ochtenduur even verweesd rond te kijken in onze feestzaal. Het rondkijken resulteert in tellen, hertellen en gewaagde tafel- en stoelendansen uitproberen tot het ons uiteindelijk lukt om voor iedereen een comfortabel zitje te realiseren. De tafels worden frisjes KBC-blauw gedekt en Anita zorgt met haar sfeervolle en lente belovende composities voor een lieflijk groen accent zonder de openheid te verstoren. Een vermoeid streepje zon licht even op en ziet samen met ons dat Bierbeek straalt.

Onze keukenploeg heeft nog hardere noten te kraken (of beter gezegd kazen!). Grote kaasbollen eisen uitdagend een rechtvaardige verdeling. Er is moed, uithoudingsvermogen en vooral een wiskundig aangescherpt brein nodig om deze opdracht met ‘verve’ uit te voeren. De dames slagen er wonderwel in, ze jongleren met kazen en vlijmscherpe messen tot hun wangen gaan blozen van voldoening.

Zwaar beladen schotels worden met respect naar de frisse ruimte getransporteerd. Koele, witte, zielloze borden worden getransformeerd in verleidelijke schilderijtjes gevuld met maar liefst elf soorten ambachtelijke, smakelijk ruikende kazen. De charcuterieborden hebben beslist om niet uit de toon te vallen en worden met evenveel liefde en preciesheid tot heerlijke schoonheden omgetoverd. Inmiddels worden tweehonderdvijfenwintig mini-bordjes door twee lieve bestuursleden met arbeidsintensieve hapjes tot de culinaire adelstand verheven.

Bij zoveel inzet en noeste arbeid tikken de seconden nog sneller weg, en toch  blijft het een raadsel voor alle helpers dat de klok reeds één uur heeft geslagen als ze uiteindelijk een gaatje vinden om de innerlijke mens te versterken, want het zal  uiteindelijk nog een lange dag worden.

Terwijl er in de zaal al volop gezoend, getoost en toegewenst wordt, is het nog licht paniekerig druk in de keuken waar de laatste hand gelegd wordt aan de decoratieve afwerking met abrikozen, noten, rozijnen, vijgen en gekonfijt fruit. De immense oven gloeit onder een warme bevolking van bijtgrage hapjes.

Tot grote voldoening, en met rede trots op hun keukenprestatie kan het voltallig bestuur rond twee uur gezellig ontspannen de gasten vervoegen en het jaarprogramma voorstellen.

De voorzitter overloopt bondig het voorbije jaar. Er wordt goedkeurend gemompeld en hij mag even genieten van een hartverwarmend applaus. Samen met het bestuur wordt er uitgebreid ingezoomd op de komende activiteiten in 2020. De datums van de lunch dansant, de BBQ, het Kerstdiner, de daguitstappen, de meerdaagse reis, de wandelingen en fietstochten worden ijverig genoteerd. En ook enkele ernstige items zoals een lezing over China en een EHBO namiddag voor senioren worden nader belicht. Het belooft weer een pittig, interessant, sportief, gezellig en lekker jaartje te worden. Velen van onze leden hebben ons spontaan hun appreciatie getoond voor onze activiteiten  en dat is dan ook de hoofdreden waarom iedereen van het bestuur zich met volle overgave en enthousiasme blijft inzetten.

Is het nog nodig dat ik de bereide kaas- en vleesschotels de hemel  in prijs? De commentaren waren trouwens nog lovender dan vorig jaar, de sfeer nog gemoedelijker, de wijnen nog fluweelachtiger, het brood nog dagverser en…. Zo kan ik nog een tijdje doorgaan. Over het zalige, luchtige gebakje kan ik alleen maar in superlatieven spreken.

Gelukkig hebben we sinds kort bij grote evenementen hulp in de keuken voor de naverwerking zodat ook de bestuursleden en hun echtgenoten samen met hun vrienden nog even kunnen meegenieten, vooraleer ze weer bereidwillig de keuken induiken. Niet alleen het bestuur zag er bij afloop meer dan gelukkig uit, ik zag alleen maar dankbare mensen die lachend en vrolijk zwaaiend van elkaar afscheid namen.

Perfect gelukkig zijn mag geen doel worden, we moeten proberen om te genieten van gewone, kleine dingen, en wat er ook gebeurt in 2020 , we moeten een beetje geluk, vriendschap en begrip zoeken bij elkaar en dat mag ook op een doodgewone winterdag!.

Vriendelijke groeten

Monique Leempoels

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *