verslag: Mis en Kerstdiner

December. Alhoewel ik soms hartsgrondig hoop de knop te vinden die de razendsnelle tijd even op stop kan zetten, hou ik ontzettend veel van deze unieke winterperiode. Want is deze prille wintermaand niet bij uitstek de maand die bol staat van eeuwenoude tradities en ontroerende symboliek? December roept telkens weer nostalgische beelden op van warmte, gezelligheid en samenhorigheid. Zijn we ooit te oud om in de ban te geraken van de kerstsfeer? Mogen we nog dromen? Is deze maand ook niet de tijd bij uitstek waarop we ons meer dan anders bewust zijn van onze medemens, waarop we guller zijn in vergeving en dankbaarheid?
Vermits Sinterklaas zowel de heilige beschermer is van oude als jonge kinderen lijkt het mij dan ook niet oneerbiedig om zijn verjaardag een feestelijk kersttintje te geven en met 267 KBC Senioren ons jaarlijks geapprecieerd kerstfeest te vieren.
De wind giert door de straten van een droevig ogend Scherpenheuvel. Koude regenvlagen jagen de mensen gebogen onder weerspannige paraplu’s haastig naar binnen. De lucht weegt door van vochtige zwaarte en het warme decemberlicht heeft zich gedwongen verstopt achter grijze wolkenslierten. De wind speelt een onschuldig spelletje met de flonkerende lichtjes in de reuzekerstboom voor de imposante basiliek. De kerstkoorts heeft blijkbaar toegeslagen, maar waar is de kerstsfeer?
Binnentreden in de eeuwenoude basiliek geeft me telkens weer dat onverklaarbaar respectvol en nederig gevoel. Gelovig of niet, bijna iedereen, zelfs de nuchterste mens wordt hier onbewust ondergedompeld in een spirituele sfeer. Ik bedenk hoeveel gevoelens van verdriet, pijn, wanhoop, hoop, vertrouwen, liefde en dankbaarheid dit geheiligd gebouw in al die jaren heeft opgestapeld . Deze bedevaartplaats, het oord van hoop bij uitstek is dan ook een mooie serene plaats om onze overleden geliefden waardig te herdenken.
De sacrale omgeving doet iets met een mens. Het valt mij niet moeilijk om stil te staan bij wat kerst echt betekent. Voor de gelovigen onder ons is het de vreugde om de geboorte van een goddelijk kind, voor anderen is kerst een feest van licht in een donkere wereld, een feest van goedheid, rechtvaardigheid, een feest van verzoening. Kerst helpt ons een beetje beter mens te zijn. Hier vinden we ze dus in al haar zuiverheid terug , de enige echte onvervalste kerstsfeer.
Intense kerstbeleving betekent ook dankbaarheid en geluk uitstralen en speciale banden tussen de mensen verstevigen. En waar kan dat beter dan in de ruime feestelijke zalen van ‘den Egger’? Wie aan ‘heerlijk tafelen’ denkt komt automatisch terecht bij de inmiddels tot onze hofleverancier gekroonde Hof Ter Venne. Zij hebben verdiend de culinaire toverstok in handen om deze namiddag tot een hoogtepunt in onze kalender om te toveren.
De start is alvast een knaller. Onder goedkeurende blikken worden de meest verfijnde amuses geserveerd . Vriendelijke obers draven ijverig rond met sprankelende Griffon. Stijn weet als geen ander hoe het is om overzichtelijk dit chique aangeklede borreluur te presenteren. We herkennen met plezier kennissen uit onze bekende kring van wandelaars en petanquers, en ze zijn blijkbaar al even charmant in hun feestkleding als in sportkledij. Iedereen geniet zichtbaar van het aangeboden lekkers en elkaars verwarmende aanwezigheid.
Rond 13 uur wordt er in alle gedisciplineerde rust en gezelligheid aangeschoven aan de keurig gedekte, witte tafels. Een prettig, geanimeerd geroezemoes vult de zaal, want onze mensen zijn kenners van de boodschap van Hof Ter Venne: liefde en bewustwording voor lekker eten uitdragen.


De voorzitter verwelkomt vriendelijk alle aanwezigen en inzonderheid zijn bijzondere gasten, de heer Paul Saeye, voorzitter van het Sociaal Fonds en zijn echtgenote Monique alsmede Mevrouw Anne Van Oudenhove, regiodirecteur Vlaams Brabant. De praeses is uiteraard meer dan tevreden met de talrijke opkomst van onze leden, zijn dag kan alvast niet meer stuk.
Hij kondigt meteen Mevr. Van Oudenhove als spreker aan.
Zij had weliswaar die dag een volle agenda, maar hield er niettemin aan een woordje tot onze senioren te richten alvorens zich ijlings naar de volgende vergadering te begeven. Een bewijs dat de directie haar ex medewerkers nog niet is vergeten. Dat kunnen wij alleen maar appreciëren.

 


En dan kan het feestmaal beginnen. Eet U (nog eens) mee? Een huis gerookt, elegant ogend Schots zalmhaasje in sublieme combinatie met sepia, knolselder en sesamparel fragiel
gepimpt met olijfolie, dat zijn de originele ingrediënten van het verfrissende voorgerecht. Zo voelt iedereen zich direct welkom!
Delicieuse kalfsroomsoep met een spatje tomatenolie op een verfijnd bedje van mascarpone-espuma is een meer dan geslaagd opwarmertje, dit zomaar soep noemen zou bijna heiligschennis zijn.
Niemand weerstaat het geraffineerde appelsiensorbetje. Een ode aan de goedheilige man en een tongstrelend verwenmomentje met een ‘kerstige’ twist van warme specerijen.
Tussendoor roept de voorzitter zijn bestuursploeg op het podium teneinde hen voor al het geleverde werk met een applaus van de zaal te bedanken. Ook de heer Paul Saeye, voorzitter van SOFO, laat in zijn toespraak zijn appreciatie voor de werking van onze Kring blijken.


En dan weer volle aandacht voor de opgediende schotel. Een in het klooster gekweekt sappig varkenshaasje, liefdevol omwikkeld met kruiden-mosterdpanade, wordt spannend verleidelijk gepresenteerd met knapperige groenten, rustend op een romige mousseline van knolgroenten. Dit perfect seizoensgerecht voor donkere dagen wordt stijlvol ondersteund door de fluwelige diepgang van de Perigordsaus. Zalig!
Zoetebekken kunnen met overgave de luxe ervaren van een overheerlijke amandelbiscuit in het onmisbare gezelschap van crème en een mousse van friszure frambozen met een frisse achtergrond van frambozenijs. Excellent van smaak en glamoureus gepresenteerd.
Koffie en een perfect gedoseerd beneveld snoepje vormden de ultieme afsluiters van dit exquise diner. Hier wordt beslist nog over nagepraat. Een hoed vol kerstpluimen voor Stijn en zijn ondersteunend team zijn hier dan ook meer dan gepast.
Rond half zes wordt er helemaal in ‘de mood’ voor de komende feestdagen en vervuld met kerstvreugde hartelijk van elkaar afscheid genomen. It was just a perfect day!
Laten we toch niet vergeten dat hoe rijk de tafels ook gedekt zijn, en hoe overdadig de lichtjes en blingbling ook flikkeren, de kern van het feest nog altijd dezelfde is: samen in vriendschap bij elkaar zijn.
Nog fijne eindejaarsdagen en tot 2020!
Monique Leempoels
Meer foto’s van Willy Coen en Theo Janssens in ons fotoalbum 

Een gedachte over “verslag: Mis en Kerstdiner

  • januari 14, 2020 om 8:42 pm
    Permalink

    In naam van mijn echtgenote en ikzelf, onze appreciatie voor dit artikel en de schrijfster ervan. Dit is een zo prachtige samenvatting van die dag dat ik er niets kan aan toevoegen. Wij gaan niet zo dikwijls naar de website omdat er in ons prachtig “ons gazetje ” al zo veel vermeld staat. Misschien moeten we in het vervolg toch eens meer een kijkje nemen op de website, het is echt de moeite waard.

    Beantwoorden

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Captcha loading...