Ons eerste SKL Nieuwjaarsconcert

Het gedurfde plan voor een nieuwjaarsconcert met de Koninklijke Harmonie Sint-Cecilia Rotselaar was spontaan ontsproten tussen pot en pint. Het voorzichtig gesuggereerde voorstel evolueerde , dank zij de goedkeuring  van het bestuur van onze Kring en de enthousiaste toezegging van de Harmonie, tot een heus project.

Een eerste keer is steeds spannend en risicovol. De inschrijvingen liepen echter vlotjes binnen zodat beide betrokken partijen weer rustig op beide oren konden slapen.

Josée en Guido (de sympathieke bezielers achter hun harmonie) deden er dan ook werkelijk alles aan om dit hele spannende verhaal tot een climax te laten uitgroeien. Achilles werd nauw betrokken bij de hele organisatie. Er werd geopteerd voor filmbeelden om als achtergrond, rustbrenger en informatiebron te fungeren.

Guido ontpopte zich tot een heuse regisseur en was dagen zoet met de interessante compilaties van prettig gestoorde reclameboodschappen, orkestfragmenten, topmomenten uit hilarische TV – opnames en lieflijk, romantische natuurbeelden. Mijn dierbare echtgenoot mocht zich uitleven als ‘de nieuwe Stef Wauters’, die niet alleen zijn SKL, maar tevens ons geliefde Rotselaar op de kaart zette.

Heel het gebeuren werd minutieus voorbereid; er werd zelfs een uitgekiend strikt scenario opgesteld door Guido. Verlichting, muziek, filmbeelden, zaalopstelling, programma’s , catering, alles moest synchroon perfect afgesteld zijn op het optreden van het 60 koppige orkest. Lieve mensen, onderschat vooral de logistieke ondersteuning niet!

En dan was er eindelijk de langverwachte 26 januari! Rekening houdend met ons wispelturig klimaat hadden we  onze KBC vriendelijk  bereid gevonden om een flitsend, beschermend tentje aan de ingang op te stellen. Fier wapperden de bijgeleverde beachflags met ons geliefde logo uitnodigend onze gasten tegemoet.

Verschillende bestuursleden stonden trouw op post om iedereen naar een veilige parkingplaats te begeleiden. Overijverig werden zelfs de gasten van een naburige babyborrel met de nodige égards naar een parkingplaatsje verwezen.

Voor vroege vogels was het even buiten wachten omdat (heb ik inmiddels bijgeleerd) een orkest steeds de instrumenten vooraf aan de zaalakoestiek moet kunnen aanpassen en daar bij niet wil gestoord worden (de zgn. raccord). Het wachten buiten werd bij binnenkomst evenwel meteen beloond met een glaasje cava, zodat de sfeer er meteen goed in zat.

De zaal oogde sfeervol en warm, zodat iedereen zich comfortabel kon nestelen en zich gewillig kon laten meeslepen door  het muzikaal gebeuren.

Thomas Mellaerts, een professionele trompettist en tevens leraar in het Stedelijk Conservatorium te Leuven, leidde zijn talentvolle muzikanten op een voortreffelijke manier doorheen een uitstekend, gevarieerd programma.

 

  1. Jubilance – Benjamin Yeo – Virtuoze melodieën, volle geluiden, waarin de ganse ploeg al jubelend tot zijn recht kwam.
  2. Children’s Oak – Thierry Deleruyelle – De titel vindt zijn oorsprong in het woord ‘Beauquesne’ (= prachtige eik) en is tevens een ode aan het gelijknamige Franse stadje dat zwaar onder de oorlogen geleden heeft. Het is een traag, maar verfrissend werk.
  3. Rosen aus dem Süden – Johann Strauss – Een dromerige ,nostalgische wals, vreugdevol en sprankelend.
  4. Viktor’s Tale – John Williams – Dit is de soundtrack uit de film ‘The Terminal . Hanne Beyens (momenteel concertmeester bij het Youth Orchestra Flanders) slaagde er perfect in om met haar solo-klarinetoptreden de vriendelijkheid en de charme van het hoofdpersonage te benadrukken. Het orkest leverde prima ondersteuning.
  5. Tritsch-Tratsch Polka – Johann Strauss – De titel is de Weense benaming voor roddelen. Op een luchtige manier wordt er op muzikaal vlak de kunst van kletspraat weergegeven.
  6. Second Waltz – Dmitri Sjostakovitsj- Een wals zoals hij echt hoort te zijn, nostalgisch, meeslepend en romantisch.
  7. Unter dem Doppeladler – Franz Jozef Wagner – Een mars die gecomponeerd werd voor het 1ste Oostenrijks Artillerie Regiment.

Volledig overmand door de prachtige muziek kon er dan even gepauzeerd worden bij een feestelijk gebakje. Iedereen was inmiddels meer dan overtuigd van het talent van de harmonie, en verheugde zich op deel twee.

  1. Instant Concert – Harold Walter – Een van zijn bestsellers. Een samenvatting van wel dertig verschillende melodieën.
  2. Dancing Ebony – Carl Wittrock – Deze compositie is toegespitst op het frele oosters getinte optreden van klarinettist Hanne Beyens in volledige harmonie met het ondersteunende orkest. Nooit geweten dat een klarinet zo mooi kon klinken.
  3. Festmarsch – Johann Strauss – je zou je bij deze uitvoering warempel in de Staatsopera van Wenen wanen.
  4. Scherzpolka – Thomas Doss – Op een ludieke manier wordt door de muzikanten uitgebeeld tot wat een polka zou kunnen uitgroeien indien er geen discipline bij de muzikanten zou aanwezig zijn.
  5. Caravan – arrangement van Naohito Iwai – deze compositie is oorspronkelijk van Duke Ellington – een speciale jazzy-sound die erg gewaardeerd werd, dank zij een intens musicerend orkest.
  6. Balkan Dance – Crausaz – De Balkan heeft voor vele componisten een bron van inspiratie geweest; dit werk wordt gekenmerkt door een krachtig ritme en uitbundige hoogtepunten.
  7. Deep Purple Medley – arrangement van Toshihiko Sahashi – Drie songs van deze Britse rockband (Burn, Highway Star en Smoke on the Water) zijn speciaal bewerkt voor een blaasorkest en bewijzen eens te meer dat klassiek en modern een perfect huwelijk kunnen vormen. Een waarachtig orgelpunt.

Spontaan werd het orkest met een stomende, staande ovatie beloond, waarop zij gecharmeerd door de gewaardeerde bijval ons nog van twee extra nummers lieten genieten. De Radetzky – mars met het meeklappend publiek is en blijft uiteraard een concerttopper en heeft als beklijvende oorwurm nog een dagje in mijn oren gelogeerd.
Ere, wie ere toekomt, de Harmonie, en Guido kunnen met de hoofdpluimen pronken, en ze kunnen dan ook meer dan terecht op onze erkenning rekenen. Onze vriendschappelijke dank tevens aan alle bestuursleden en partners, die weer bereid aanwezig waren en hielpen waar het nodig was. ‘Het liep zoals een poutrel’ zeggen ze in Rotselaar.
Maar toch ook vooral onze blijk van waardering voor alle aanwezige leden die ons trouw blijven steunen, ook als we eens van het geijkte pad afwijken en iets nieuws uitproberen. De muzikanten waren vol lof over hun gedisciplineerd en warmhartig publiek. Bedankt daarvoor!

Een groot geheim zal het dan allicht ook niet meer zijn als ik verklap dat we ‘bij leven en welzijn’ jullie volgend jaar volgaarne opnieuw willen verwelkomen op ons tweede Nieuwjaarsconcert!

Muzikale groeten

Monique Leempoels

Meer foto’s van Theo Janssens en Willy Coen  vind je elders op onze website

 

 

 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Captcha loading...